خواص لبو

لبو از جمله مواد خوراکی است که چه به صورت خام و یا پخته مصرف نمایید باز هم غذای سالمی است. در ادامه چندین خواص لبو را عنوان می‌کنیم:

  • به علت وجود مقادیر بالای نیترات موجود در آب لبو مصرف آن باعث سلامتی قلب و کاهش فشار خون می‌گردد.
  • لبو محتوی نوعی آنتی اکسیدان به نام آلفالیپوئیک اسید است که به کاهش سطح گلوکز کمک کرده و به افزایش حساسیت نسبت به انسولین کمک می‌کند.
  • از آنجا که این ماده خوراکی سرشار از فیبر می‌باشد به سلامت گوارش و دفع کمک کرده و در کاهش یبوست موثر است.
  • از دیگر اجزای اساسی لبو کولین است که باعث کاهش التهابات می‌شود. همچنین کولین خاصیت‌های دیگری نیز دارد و به یادگیری، تقویت حافظه، حرکات عضلات و خواب کمک می‌کند.
  • در صورتی که کبد به دلایل مختلفی از جمله تغذیه نامناسب، مصرف بیش از حد نوشیدنی‌های الکلی، کم‌تحرکی و … دچار مشکل شده باشد و به اصطلاح کبد چرب شده باشد، بتائین موجود در لبو از تجمع چربی در کبد پیشگیری و یا میزان آن را کاهش می‌دهد. همچنین در برابر سموم نیز از کبد محافظت می‌کند.
  • لبو حاوی ویتامین c می‌باشد. ویتامین c و خاصیت آنتی اکسیدانی‌اش باعث تقویت سیستم ایمنی بدن، تولید کلاژن، ترمیم زخم و جذب آهن کمک می‌کند.
  • به افرادی که مبتلا به کلسترول بالا هستند مصرف لبو پیشنهاد می‌شود چرا که عصاره لبو باعث کاهش کلسترول و تری گلیسیرید می‌شود.

[read_more_article id=”3089″]

نکاتی در مورد لبو و پخت آن

علت سفید شدن لبو در هنگام پخت و یا کم رنگ شدن آن، پوست گرفتن آن است. برای حفظ رنگ لبو قبل از پخت آن را پوست نگیرید و حتی بالا و پایین آن را نزنید چرا که باعث ایجاد شکاف و خارج شدن رنگ لبو خواهد شد.

اضافه کردن سرکه زمانی که لبوها مقداری پخته و نرم شده اند باعث خوش رنگی بیشتر لبوها می‌گردد.

از آنجا که طبع لبو سرد است اضافه کردن شکر باعث خنثی شدن طبع سرد آن خواهد شد.

میزان شکر یا عسل مصرفی بستگی به شیرینی لبو دارد در صورتی که لبوها شیرین باشند مقدار کمتری استفاده خواهد شد.

افرادی که نگران چاقی و اضافه وزن هستند میتوانند به راحتی و با خیال راحت لبو را مصرف کنند، به دلیل این که هر ۱۰۰ گرم لبو فقط ۳۶ گرم کالری دارد.

انواع چغندرها

بطور کلی چغندرها به دو دسته تقسیم می‌شوند:

  • چغندری که برگ آن مصرف می‌شود.
  • چغندری که ریشه آن مصرف می‌گردد و برگ آن برای علوفه استفاده می‌شود. این چغندر خود به ۳ مدل دسته بندی می‌شود.

الف) چغندر لبو که معمولاً در پاییز و زمستان مصرف می‌کنیم و به شکل گرد و مشابه شلغم است و رنگ آن نیز سرخ تیره مایل به سیاه می‌باشد.

ب) چغندر علوفه‌ای که شکل آن برخلاف لبو کشیده و حجیم است و درصد قند آن کم است. معمولاً از این محصول به صورت علوفه برای دام‌ها استفاده می‌شود.

پ) چغندر قند که به رنگ زرد روشن می‌باشد و درصد قند بالایی دارد. از این نوع چغندر در کارخانه‌های قند و برای تهیه قند استفاده می‌شود.

از برگ تمامی این سه نوع چغندر برای تهیه علوفه استفاده می‌گردد.

قبل از خرید چغندر این نکات را در خاطر داشته باشید

برای پخت لبو حتماً زمان خرید دقت نمایید، لبوهای کوچک یا متوسط را انتخاب کنید. چغندر خوب چغندری است که زیاد در زیر خاک نمانده باشد زیرا چغندری که زیادی رسیده باشد برخلاف دیگر میوه‌ها که له می‌شوند، سفت می‌گردد. ریشه‌های ضخیم نشان دهنده پیر بودن آن است. ریشه چغندر باید سفت و محکم بوده و پوست آنها صاف باشد. در صورتی که از انواع تازه و جوان استفاده کنید ترد تر خواهد بود. حتماً دقت کنید در صورتی که روی پوست چغندر سوراخ و یا بخشی از آن نرم شده باشد و دارای لکه‌های بر روی سطح آن باشد نشان دهنده فاسد بودن آن است.

نگهداری چغندر

جهت نگهداری چغندر یا لبو لازم است برگ‌ها و ریشه‌های آن را جدا کنید. دقت کنید که حداقل دو سانت از ریشه لبو باقی بماند چرا که در صورت شکاف روی سطح لبو باعث نشتی آب آن در یخچال می‌شود. در صورتی که تمایل به فریز کردن لبوها دارید ابتدا آنها را پخته و سپس اقدام به فریز کردن نمایید چرا که باعث حفظ طعم و بافت لبو خواهد شد.